Nordic Walking to najprościej ujmując – spacer z kijkami.
Jednak to stwierdzenie nie pokazuje sedna tej wspaniałej dyscypliny. Należy dodać że,
jest to spacer wzbogacony o uruchomienie obręczy barkowej poprzez użycie odpowiednio zaprojektowanych kijków.

Skąd się wzięły kije do Nordic Walking?

Powstały one w wyniku wielu lat badań. Połączono kijki trekkingowe i kijki od nart biegowych. Opracowano specjalne uchwyty, które powodują odciążenie zarówno stawów kolanowych jak i kręgosłupa. Dzięki odpowiednim końcówkom można chodzić w różnym terenie.
 

Dynamiczne, pełne rozmachu chodzenie z kijkami pozwala zdobywać kondycję oraz rozwijać poszczególne grupy mięśni, które normalnie są zaniedbywane - a zatem ćwiczyć całe ciało. Treningowi poddawane są jednocześnie nogi i biodra, jak i górna część ciała ręce, bark, ramiona, mięśnie klatki piersiowej oraz kręgosłup. Uczestniczą w tym niemal wszystkie mięśnie, badania dowodzą czynne zaangażowanie około 90% mięśni ciała. Również spalanie kalorii jest intensywniejsze niż podczas biegania i to o 20% - przy czym obciążenie dla stawów i kręgosłupa jest w przypadku równego podłoża o około 5 kilogramów mniejsze. W trakcie godzinnego treningu oznacza to zmniejszenie obciążenia o 13 ton, przy jednoczesnym trenowaniu wytrzymałości i efektywności. Każde w ten sposób stymulowane włókno mięśniowe pomaga naszemu ciału zachować witalność, szczupłą sylwetkę i zdrowie. Przemiana materii podlega pozytywnej stymulacji, co wpływa na redukcję zbędnych kilogramów.

  

Prostota, łatwość i bezpieczeństwo takiego marszu umożliwiają uczestnictwo w niej osób z różnego przedziału wiekowego i różnej kondycji fizycznej. Możemy uprawiać Nordic Walking w każdym klimacie, w dowolnym terenie, na wszystkich nawierzchniach i co ważne - przez cały rok i przez każdego!

Spacer z kijkami wziął początek od intensywnych treningów narciarzy biegowych w Finlandii. Ponieważ chcieli być w dobrej formie przez cały rok, zaczęli latem trenować bez nart z samymi kijkami. W latach osiemdziesiątych XX w. podpatrzyli to inni sportowcy a 10 lat później upowszechniło się to w społeczeństwie.